Wieniawski poleca
Talent prawdziwy

„Kto ciągle studiuje, nigdy się nie nudzi”, „Od Konkursu oczekuję powiewu świeżego powietrza”, „Talent prawdziwy też jest unikalny”, „Najważniejsza jest dusza”…
Takie tytuły pojawiły się w kolejnych, towarzyszących Konkursowi specjalnych wydaniach „Głosu Wielkopolskiego”, w dziennikach – „Głos na Wieniawskiego”. Określają one w dużym stopniu atmosferę Konkursu i wobec niego oczekiwania. Natomiast w I etapie przesłuchań było różnie. Co zrozumiałe. Rozmaite wypadkowe powodują, że kolejni przesłuchiwani w Konkursie grają tak, czy inaczej (bywa, że katują, jak wcześniej pisałam Bacha… i o tym jeszcze za chwilę). Ale też w większości to przecież bardzo młodzi ludzie. Konkurs może stać się dla nich przepustką do naprawdę wielkiej kariery – vide, tak zasiadający w obecnym jury Konkursu, jak i pojawiająca się często w kuluarach laureatka XIII jego edycji – Agata Szymczewska. Co do Bacha natomiast, to zacytuję fragment wypowiedzi Zakhara Brona, wiceprzewodniczącego jury: […] Bach ma ogromną amplitudę gustów – od estetyki barokowej po nowoczesną – jest jednym z najtrudniejszych punktów programu do oceny. Jeśli zaś chodzi o Paganiniego i Wieniawskiego: uczestnik (Konkursu – GB) pokazuje czy jest „w domu”, czy jest „gościem”. […] … w konkursie najważniejsza jest jeszcze inna prawda – jeśli talent jest prawdziwy, jest też unikalny. […] Moje credo brzmi: połączenie prawdziwego talentu na bazie bezkompromisowego profesjonalizmu.


Autor: naturalnie