W rytm życia każdego człowieka wpisany jest odpoczynek. Co więcej, potrzeba odpoczynku przynależy niejako do istoty człowieka (potwierdzają to choćby różne dziedziny nauki zajmujące się refleksją nad istotą ludzką). Osoba ludzka zajmuje jednak w tym kontekście miejsce szczególne. Człowiek, to ktoś, kto wie, że trzeba także odpoczynkowi nadać sens. Bo i czas wakacji nie ma być czasem utraconym, ale odnalezieniem tego, co w szarej codzienności być może zostało zapomniane. To czas 'odzyskiwania utraconego czasu'. I dlatego właśnie dla jednych będzie to, co mieszkańcy Italii nazywają 'dolce far niente' ("słodkie nic-nie-robienie), dla innych czas twórczej aktywności, która daje inne odpocznienie...

Wakacje to dla jednych pokonanie pokusy nieustannego aktywizmu, dla innych aktywność inna niż zwykle. Można postawić nieco przewrotne pytanie, czy istnieje jakiś wspólny mianownik dla wszystkich na czas wakacji ?

Z pewnością jest nim zawsze świat, planeta ludzi. Świat, którego piękno i w szare i w słoneczne wakacyjne dni odkrywać można. Świat podarowany człowiekowi, by w czas pracy go ulepszać, a w wypoczynku chwile podziwiać jego piękno. Zatrzymać się nad pięknem podarowanym ale i zadanym. Nieodwracalność czasu, który przeminął nie musi być wcale smutna i tragiczna. Ona może być twórcza, bo w wakacji porę winna dać nam do myślenia... I jeszcze jedno zadanie na czas odpoczynku. Poszukując utraconego czasu, warto uczyć się jak planować życie, by kiedyś móc powiedzieć w obliczu Wiecznych Wakacji - żyłem tzn. kochać umiałem. Bo Miłość przekracza bramy czasu i daje czas, który nie jest nigdy czasem utraconym....

Paweł Łukasz Nowakowski

Redaktor Naczelny

Czerwiec 2011

Zdjęcia: Joanna M. Nowakowska

wróć