Bardzo często zapominamy, że medycyna i filozofia mają bardzo wiele wspólnego. To przecież wspólne miłowanie mądrości, która swe odbicie ma w człowieku. Tę prawdę w niezwykle odkrywczy a zarazem przystępny sposób przypomniał wybitny polski lekarz-psychiatra, a zarazem filozof - Profesor Antoni Kępiński (1918-1972). Swoje życie bez reszty poświęcił chorym psychicznie, a swe unikalne przemyślenia spisał zmagając się przez dwa lata ze śmiertelną chorobą. Człowiek był dla niego zawsze niepowtarzalnym światem i dlatego obserwował i uczestniczył w tym świecie w pełni. Nieobce były mu analizy ludzkich dramatów np. wobec tragedii życia w obozie koncentracyjnym, ale i bardziej współczesne dylematy. Nie bał się przełamywać stereotypowego wręcz dystansu lekarz-pacjent. W książce "Rytm życia" pisał:"W stosunku lekarz-chory lekarz nie może być, choćby chciał, bezstronnym, zimnym obserwatorem, jest też przecież człowiekiem, angażuje się emocjonalnie./.../ Lekarze nie są mózgami elektronowymi, ale ludźmi". Może warto, by i lekarze i pacjenci mogli znaleźć trochę czasu na lekturę "Rytmu życia", bo pozwoli na lepsze wzajemne poznanie i zrozumienie swej życiowej sytuacji, a jak mawiał prof. Kępiński - "jest to pasjonująca podróż w najbardziej tajemniczy kraj: w duszę drugiego człowieka - i to jest prawdziwa psychoterapia".
P.N.
Antoni Kępiński
Rytm życia
Wydawnictwo Literackie-Kraków
www.wydawnictwoliterackie.pl
