W panoramie ludzkich przyzwyczajeń i ucieczki przed myśleniem dotykającym istoty rzeczy, istnieje pokusa – zgoda na biało – czarny świat. Świat, który daje łatwe bezpieczeństwo, upraszcza problemy i proponuje zbyt szybkie i zbyt łatwe odpowiedzi. Takie, w których człowiek czuje się wygodnie i komfortowo. Odpowiedzi, które nie są twórczym niepokojem, ale środkiem nasennym dla pytań najbardziej istotnych. Środkiem, który skrycie walczy dziś z tym pięknym ludzkim dynamizmem myśli i ducha, nazywanym „niepokojem metafizycznym”.
