Plon niesiemy, plon
,,Kiedy sierpień następuje - resztki zboża koszą albo sierpem dożynają i przepiórki płoszą”, zatem koniec żniw, rozpoczętych pod koniec lipca na św. Małgorzatę. ,,A na Wniebowzięcie pokończone żęcie” notuje Oskar Kolberg, choć w regionach północno-zachodnich termin ten przedłużano, mówiąc ,,Do Wniebowzięcia miej w stodole połowę żęcia”. To kulminacja czasu ,,zielonego”, stąd w starych ludowych kalendarzach 15 sierpnia zapisano święto Matki Boskiej Zielnej.
Kładą się ostatnie łany, ostatnie kłosy splatane są w wieniec. I już ,,plon niesiemy, plon”. Niegdyś darowany dziedzicowi, był przechowywany w dworze, aby ziarno z niego wysiać jesienią.
Ledwo rolnicy odsapną po żniwnych trudach a już znowu ruszają w pole, aby pod koniec sierpnia zacząć nowy rok gospodarski: orkę jesienną (choć to przecież jeszcze lato!) i siewy ozimin.
W śnie wniebowzięta
W maju 1989 roku Sejm ustawowo przywrócił 15. dzień sierpnia jako wolny od pracy. W kalendarzach oficjalnie zapisano pod tą datą dwa hasła - Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny i święto Wojska Polskiego.
Matka Boska, tak przez wierzących hołubiona, bo to kobieta z krwi i kości, która przeżyła tyle traumatycznych wydarzeń i jako panna świątobliwa, i jako matka, nie mogła przecież umrzeć jak każdy śmiertelnik. Jej śmierć nie mogła być zwyczajna, zatem ludzie dopowiedzieli to czego nie ma w żadnym świętym piśmie. Gdy więc umierała w otoczeniu apostołów, cudnie śpiewały duchy niebiańskie. I znowu Tomasz-niedowiarek nie był tego świadkiem. Przybył spóźniony, gdy już ciało Matki Mistrza znajdowało się w grobie. A Tomasz tak bardzo chciał raz jeszcze popatrzeć na to święte i piękne lico. Co było robić? Grób otwarto a tam - róże przedziwnej rajskiej woni. Ciała Maryi nie było! Kościół do wierzenia natomiast podaje, że Syn Boży nie czekając na powszechne ciał zmartwychwstanie, wziął swoją matkę z duszą i ciałem do Nieba. Taki dogmat ogłosił 1 listopada 1950 roku papież Pius XII. Dodajmy, że to jeden z najpóźniejszych dogmatów potwierdzonych przez Stolicę Apostolską, wzbudzający zresztą wiele kontrowersji u niektórych teologów różnych wyznań chrześcijańskich. Równocześnie owo dziękczynienie Matce Boskiej za zebrane plony - święcenie bukietów z kłosów, kwiatów i ziół w święto Wniebowzięcia NMP to jedno z najważniejszych dni w liturgii Kościoła katolickiego.
Wierni prawosławni wierzą w zaśnięcie Matki Boskiej, która obudziła się już w chwale Niebios. To święto nazywają Zaśnięciem NMP.
Ewa Kłodzińska
Drukuj
